GET OUT !!!
: EBOLA
อย่าติดอยู่ในห้องเก่า...... ให้ใครเขามาตีกรอบเอาไว้ อย่ามัวนั่งรอ ปล่อยวันผ่านพ้นจนหมดความหมาย..... ฝันต้องไล่ตาม
" แค่เปิดประตู ออกไป !ปล่อยใจ ปล่อยชีวิตไปทำอะไรที่อยาก! เรื่องราวอีกมากมาย ต้องออกไปก่อนตาย ! หนึ่งชีวิตเวลาอาจมีไม่มาก ชีวิตไม่มีหยุด ต้องออกไป !"
จะอยู่แบบคนฝันเก่ง ที่นอนฝันมันไปอยู่อย่างนั้น หรือตื่นขึ้นมา เพื่อลองไขว่คว้าในสิ่งที่ฝัน ฝันต้องไล่ตาม
" แค่เปิดประตู ออกไป ! ปล่อยใจ ปล่อยชีวิตไปทำอะไรที่อยาก! เรื่องราวอีกมากมาย ต้องออกไปก่อนตาย ! หนึ่งชีวิตเวลาอาจมีไม่มากขอเพียงแต่ก้าวเดิน ออกไป ! ปล่อยใจ ปล่อยชีวิตไปทำอะไรที่อยาก เรื่องราวอีกมากมาย ต้องออกไปก่อนตาย ! หนึ่งชีวิตเวลาอาจมีไม่มาก ชีวิตไม่มีหยุด ต้องออกไป !!!"
...................................................................
: วันนี้......แค่นี้ แต่สักวัน.......ฉันจะทำให้ดีกว่า
บทเรียนที่มหาวิทยาลัยไม่เคยสอน.......... หลังจากลงมือทำโปสการ์ดอยู่นาน......... ถ่ายเอง ทำเอง ขายเอง ออกมาขายได้สองอาทิตย์เต็มๆ อย่าถามถึงเรื่องยอดขายที่ดิ่งเหวลงทุกวันๆ 555++ อย่าคิดอะไรมาก ฝีมือเรายังไม่ดีพอก็เท่านั้น.........
สิ่งที่น่าสนใจในตอนนี้กลับไม่ใช่เรื่องเงิน แต่เป็นอะไรบางอย่างที่ฉันไม่รู้จะหาได้จากที่ไหน บางทีมันก็แปลกประหลาดจนน่าตกใจ........... และพบว่าชีวิต มีอะไรหลากหลายมากมายกว่าที่คิด ฉันคิดว่า ชีวิต เป็นเรื่องที่ท้าทาย และน่าค้นหาตลอดเวลา...............
: อาจจะเศษเสี้ยว ของใครบางคน แต่นี่คือสิ่งที่ยิ่งใหญ่ สำหรับฉัน
ขายอยู่หน้าเมเจอร์ ปิ่นเกล้า หลังจากโดนไล่ที่อย่างหมูอย่างหมาอยู่สักพักก็หาที่วางแผงจนได้ ลองย้ายจากสาธรเพราะอยากจะลองอะไรแปลกๆ เปลื่ยนไปอยู่ในบรรยากาศใหม่ๆบ้าง ขายไม่ค่อยดีนัก ไม่รู้เพราะอะไร ฉันไม่ได้สนใจ และไม่ได้ตั้งคำถามว่าทำไมคนไม่ซื้อ แต่สนใจมากที่สุดคือคนที่เข้ามาซื้อ ฉันคิดว่าคนที่เข้ามาซื้อ มาคุย มาให้กำลังใจ หรือกระทั่งมาแสดงคอมเมนต์แรงๆ น่าสนใจมากกว่าการที่ฉันจะมานั่งหาวิธีให้คนซื้อแยะๆ
: ฉันขายโปสการ์ด ไม่ใช่นะ ฉันขายความรู้สึก ฉันคิดอย่างนั้นจริงๆ
กำลังจะเก็บร้าน มีฝรั่งคนหนึ่งมาซื้อโปสการ์ดเรียกว่าซื้อคนเดียว 6 ใบ พูดคุยกันอยู่พักใหญ่ เรียกว่าฉันต้องแทบฟื้นวิชาภาษาอังกฤษจากหน้ากระดาษที่เคยเรียนมาเป็นการปฎิบัติจริงแบบแทบตั้งตัวไม่ทัน คนนี้ชื่อ ยัสกิ้น มอร์ เป็นชาวดัตช์ เขาบอกว่าเขาชอบงานมาก และดูแล้วสนใจ คุยไปคุยมา เขาบอกว่าเขาอยากจะออกทริปถ่ายรูปด้วยกันสักครั้ง เล่นเอาฉันงงมาก แต่ในใจเรียกว่าแทบจะระเบิดด้วยความยินดี ที่มีคนเห็นความตั้งใจ...................... รู้สึกมีความสุข ที่สุดในชีวิต ก็ว่าได้................... รู้สึกมหัศจรรย์ที่ใครคนหนึ่งเข้าใจเราจริงๆด้วยเวลาเพียง 10 นาที................. เราเลยนัดกันที่ตรอกข้าวสารในวันรุ่งขึ้น...............ไปถ่ายภาพแนวสตรีทกัน ถ่ายแนวไลฟ์
: บางทีก็มีบ้างที่เจ็บปวด.....................(ส่วนใหญ่เลยล่ะ)
ตอนเจอยัสกิ้นในวันรุ่งขึ้นฉันแทบช๊อคหมอนี่ลากดีเอสแอลอาร์ แคนน่อน อีโอเอส แบบฟูลออฟชั่น เขาบอกว่าเขาซื้อมาประมาณสองพันยูโร (แพงมาก กล้องฉันกับเพื่อนรวมกัน พันยูโรยังไม่ถึง) เดินถ่ายรูปไปทั่วเกาะรัตนโกสินทร์ ภาษาอังกฤษกระท่อนกระเเท่นของฉันพอสื่อความเอาตัวรอดไปได้ ไม่งั้นได้เดินเงียบกันตลอดทาง ชั่วเวลาแห่งความสนุกผ่านพ้นอย่างรวดเร็ว เรามาอำลากันที่ท่าพระอาทิตย์ ฉันถือวิสาสะขอดูรูปที่ยัสกิ้นถ่าย พอกดดู แม่เจ้า !!! แต่ละภาพ......... สุดยอดทั้งนั้น เพื่อนฉันบอกว่า ใครกันแน่ที่ควรจะขายภาพให้ใคร 55555+ ฉันเลยถามว่าตกลงแล้ว ยัสกิ้นทำงานอะไรกันแน่ เขาเลยตอบว่า เขาเป็นช่างภาพ ทำนิตยสาร เดินทางแบบรอบโลก ฉันนึกในใจ ว่าแล้ว ฝีมือระดับนี้ ( แอบจำมุมมองที่ตานี่ใช้มาด้วย อิอิ )
สุดท้าย เขาบอกว่า เขารู้สึกดีที่ได้พบกับกับพวกเรา และปีหน้าจะมาอีก 55555++ ไม่รู้เหมือนกันว่าปีหน้า ฉันจะยังหายใจอยู่หรือเปล่า ........
: ไม่น่าเชื่อว่าท่ามกลางสายตาที่มองดูแปลกประหลาดยังมีคนเข้าใจ
เขาซื้อโปสการ์ดฉันไป 6 ใบแต่ให้ความรู้สึกดีๆ และกำลังใจนับไม่ถ้วน.......... เข้าใจในสิ่งที่ฉันทำ....
ขอบคุณเป็นภาษาดัตช์ไม่เป็น แต่ขอบคุณจากใจจริงๆ ที่ทำให้ฉันไม่สงสัยในสิ่งที่ทำอยู่.........ตลอดเวลาที่มาขายนี่มีเรื่องแปลกๆแยะมาก..............ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ฉันก็ขอบันทึกใว้ในความทรงจำของชีวิตเล็กๆชีวิตนี้ไม่มีวันลืมเลือนเลย........
ความฝันฉันไม่ได้อยู่ได้ด้วยเงินที่พวกเขามาซื้อ แต่อยู่ได้ด้วย "กำลังใจและความเข้าใจ" จริงๆ
: สัญลักษณ์ วี ( V ) victory จะไปถึงไหม ความฝันนั้น ก็ลองดูจนกว่าจะหมดแรงแล้วกัน
........................................................................................................
ปล.ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาซื้อ เข้ามาพูดคุย มาชื่นชม มาติเตียน มันเป็นสิ่งที่ทำให้ฉัน รู้สึก ฉันไม่ได้โดดเดี่ยว และฝันเล็กๆนี้ได้ลงมือทำลงไปแล้ว ขอบคุณชาวต่างชาติที่มาซื้อ ทำให้ส่วนหนึ่งในตัวฉันได้เดินทางนับหมื่น นับพันไมล์ ทั้งที่ตัวเองยังอยู่ตรงนี้ ขอบคุณยัสกิ้น มอร์ ที่เข้าใจ ให้กำลังใจ อุดหนุนมิตรภาพ และแนะนำเทคนิคต่างๆขอบคุณน้องแว่น และพี่สาวที่เป็นไกด์ พี่สาวชาวมุสลิมที่ซื้อก่อนกลับปัตตานี สำหรับความเข้าใจ และบทสนทนาดีๆ น้าตำรวจที่สาทร ที่มานั่งคุยและเลี้ยงเบียร์ฟรี (สงสัยคุยถูกคอ555 ++) ขอบคุณน้องสาวคนหนึ่งที่เข้ามาดูนานสองนาน และบอกว่า ขอโทษค่ะ ไม่ชอบสักใบ มันทำให้ฉันรู้ว่า ฉันต้องทำยังไงต่อไป
"ไม่มีวันแพ้ แม้ต้องล้มอีกสักที ร้อนหรือหนาวมันต้องมี กันทุกคนอยู่แล้ว จะไม่ยอมแพ้ แม้ไม่เห็นมีวี่แวว แม้เหลือลมหายใจแผ่วก็ไม่กลัวอยู่แล้ว..........."
........................................................................................................
ล้อเล่นเน้อ